Κυριακή, Οκτωβρίου 22, 2006

Crash! Boom! Bang!

Θα μπω κατευθείαν στο ψητό: μόλις τράκαρα! Πριν λίγες ώρες δηλαδή, μη φανταστείς πως είμαι στη μέση της Μαραθώνος κι έχω βγάλει το λαπτοπ για να σου γράψω τις εντυπώσεις. Πριν 5 μαρτυρικές ώρες. Να τι έγινε:
Βγαίνοντας απόψε από το στούντιο και στρίβοντας για Μαραθώνος, ένα ΤΟΥΟΤΑ από αυτά τα δίπορτα, κοντοκλώτσικα πέρασε σαν σίφουνας το πίσω μου κόκκινο. Εγώ, όντας στραβόγιαννο στο τιμόνι, τον είδα να έρχεται καταπάνω μου σαν εκείνο το καρτούν με το λοφίο που κάνει Μπιπ-Μπιπ κι έστριψα με δύναμη το τιμόνι μια αριστερά και μια δεξιά. ΜΠΑΑΑΜ κάνει η Μπουλού στην αριστερή τιμονιά, ΧΡΑΑΑΑΠ κάνει η Μπουλού στη δεξιά τιμονιά. Μέχρι να παρκάρω τη Μπουλού στην άκρη του δρόμου το ΤΟΥΟΤΑ είχε διακτινιστεί.
Σηκώνω χειρόφρενο, λύνω τη ζώνη κι αφού είχα αλλάξει δώδεκα διαφορετικές αποχρώσεις του άσπρου κατεβαίνω να δω τη ζημιά. Το πίσω φτερό γρατζουνισμένο. «Δεν βαριέσαι, λέω, πες πως μου το ‘γδαρε δεινόσαυρος». Πάω μπροστά. Φανάρι σπασμένο – μόνο το τζάμι. «Πες πως το χτύπησα με τη ρακέτα» είπα. Μπροστινό φτερό. Την αλήθεια θα την πω: μια κλίση προς τα μέσα την είχε. Πήγα να πω «δε γαμιέται, πες μου το κλώτσησε ελέφαντας» και να βάλω μπρος αλλά η Μπουλού είχε άλλη γνώμη. Άρχισε να κάνει έναν πολύ άσχημο θόρυβο. Σα να έβηχε, σα να αγκομαχούσε, σα να μου έλεγε «Παλιομαλάκα, στα επόμενα 14 εκατοστά I Will Self-Destruct!».
Ανοίγω τα αλάρμ, τρώω 4 κουλουράκια – γιατί στα δύσκολα λιγουριάζω – και άρχισα τα τηλέφωνα. Πρώτα στην οδική βοήθεια, στη Πωλινίτσα και μετά στη μαμά μου να της πω να μην τηγανίσει το σνίτσελ.
Στην οδική βοήθεια ήταν ευγενέστατοι. Το πρώτο που με ρώτησαν ήταν αν είμαι καλά στην υγεία μου. «Καλά είμαι» της λέω της κοπέλας «αλλά είμαι στην ερημιά κι αν αργήσετε θα γίνω και απαχθείς και βιασθείς». «Σε 50 λεπτά θα είμαστε εκεί» μου λέει η κοπελίτσα.
Να μην περνάνε τα λεπτά με τίποτε. Μόνο αυτοκίνητα που με μουτζώνανε γιατί τους έκοβα το ράλι. Πέρασε κι ένα ζευγάρι που έψαχνε μια εκκλησία γιατί παντρευόταν ένας παλιός συμφοιτητής του κυρίου. 2 ακόμα μπισκότα και 4 τσιγάρα μετά έφτασε η οδική βοήθεια. Και μαζί της 80 με 82 κιλά κουλεμανσόν.
«Πωπω φίλε, σώβρακο το ‘κανες το αυτοκίνητο» μου λέει ο κύριος. «Και που την έκανες τη μαλακία?» συνέχισε. Εγώ υπέμενα στωικά τις ερωτήσεις υποδυόμενος τον κουφό δίδυμο αδελφό μου.
Ανεβάζουμε την δόλια τη Μπουλού στη καρότσα και μπαίνω στο φορτηγό για να πάμε στο συνεργείο.
«Ψαλίδι!» μου κάνει.
Πάω ν’ ανοίξω το ντουλαπάκι να του δώσω το ψαλίδι «Όχι εκεί ρε, το ψαλίδι της μπεβέ…έσπασε». Δεν πολυκατάλαβα αλλά «Για να το λέτε». Με ρώτησε πως έγινε το μοιραίο κι αφού πλέον δεν μπορούσα να κάνω τη Μαρλίν Ματλίν, του εξήγησα.
«Μαλακία έκανες. Δεν έπρεπε να τον αποφύγεις τον άλλον, έπρεπε να τον χτυπήσεις» απεφάνθη.
«Μα θα σκοτωνόμασταν. Έτρεχε πάρα πολύ» προσπαθούσα να βγάλω άκρη.
«Ναι αλλά θα σε πλήρωνε»
«Και που θα τα βαζα τα λεφτά? Το παντελόνι μου θα βρισκόταν μισό χιλιόμετρο πιο πέρα. Μαζί με τα πόδια μου».
«Εεεε, μαλακίες…τίποτα δεν θα πάθαινες» είπε ο εμπειρογνώμων.
Για λίγη ώρα το βουλώσαμε. Εγώ δηλαδή γιατί αυτός τραγουδούσε το «Σώσε με» της Ρίτας. By the way, καλώ ΟΛΟΥΣ τους ραδιοφωνικούς παραγωγούς της επικράτειας και τους απανταχού εξωγήινους να απαγάγουν ΟΛΟ το crew του ‘Ντέρτι FM’ και να τους χρησιμοποιήσουν για πειράματα. Απόψε κιόλας!!
Τηλεφωνεί στο μωρό του. Κάτι για νερά, κάτι για φώτα λέγανε, σημασία δεν έδωσα. Κοίταζα τα ματάκια της Μπουλούς που είχαν κλείσει κι απελπιζόμουν.
«Τις γυναίκες φίλε» μου λέει ο Βούδας «πρέπει να τις δέρνεις δυο φορές τη μέρα. Χωρίς λόγο, αυτές ξέρουν. Συμφωνείς?»
«Τι να σου πω τώρα? Έπεσες στη περίπτωση»
«Παντρεμένος είσαι?» με ρωτά.
«Αχ, φίλε…να χαρείς ό,τι αγαπάς έχε το νου σου στο δρόμο γιατί θα σου απαντήσω και θα ζήσω και δεύτερο τροχαίο».
Περιέργως το βούλωσε. Μετά από 10 λεπτά ξαναπαίρνει το ‘μωρό’.
«Πω πω καύλααα! Άναψε τα φώτα και βάλε τα μαύρα που με φτιάχνουν» είπε ο αγαπημένος οδηγός. «Φίλε, σήμερα τελείωσε το τζακούζι στο σπίτι μου» με ενημερώνει.
«Πες το μας κι αυτό!» του απαντώ εμβρόντητος.
«Και είναι και μεγάλο…6 άτομα χωράνε μέσα…ε, ρε κάτι παρτούζες που θα γίνουν!» θριαμβολόγησε.
Δεν μπορούσα να αξιολογήσω τι ήταν το χειρότερο που μου είχε τύχει: που τράκαρα ή που έπεσα στον παρτουζιάρη οδηγό του Λάρυ Φλίντ?
Μέχρι να φτάσουμε στο συνεργείο μου είχε αναλύσει όλους τους λόγους που συνεπικούρησαν στην απόφαση του να φτιάξει τζακούζι ( ο εξής ένας: σεξ με μπουρμπουλήθρες) και σε ένα παιχνίδι του Ολυμπιακού που έγινε/θα γίνει/ αναβλήθηκε, ψέμματα θα σας πω. Φυσικά και με ρώτησε τι ομάδα είμαι. «Δεν παρακολουθώ λυπάμαι. Παίζω τένις» του είπα και για μερικά υπέροχα δευτερόλεπτα αναχαιτίστηκε και το βούλωσε.
Με τα πολλά φτάσαμε στο συνεργείο, βάλαμε τη Μπουλού στο νεκροτομείο και χαιρετηθήκαμε. «Ελπίζω να μην τα ξαναπούμε φίλε, αχρείαστος να σου είμαι» μου ευχήθηκε. «Ευχαριστώ κι αντεύχομαι. Καλά μπάνια» απάντησα και σταμάτησα το πρώτο ταξί που πέρασε.
Το σοκ ακόμα δεν το έχω ξεπεράσει. Απλά δεν ξέρω ποιό σοκ απ' όλα... Να προσέχετε.

15 σχόλια:

Rodia είπε...

Crash Test πολυεπίπεδο!!!
Νά'σαι καλά βρε! εσύ τράκαρες και'γώ κόντεψα να μείνω επιτόπου.
..αν και ήταν μπαγιάτικα τα νέα.. άκου 5 ώρες μετά..

:-)

Λύσιππος είπε...

Αθελά μου γέλασα με τον τρόπο που παρουσίασες ένα τέτοιο περιστατικό. Εκτιμώ αφάνταστα τους ανθρώπους με χιούμορ και θετική σκέψη. Περαστικά στη "Μπουλού".

Πάνος είπε...

Καλωσόρισες στο κλαμπ!

Ουδείς (οδηγός) ατρακάριστος!

ΥΓ. Δεν ξεκινάμε την καριέρα μας με BMW. Συμφέρει να επισκευάζεις κάτι πιο ...ρεαλιστικό, μέχρι να μάθεις να μην στρίβεις απότομα το τιμόνι!

Η μικρή Ολλανδέζα είπε...

nanako μου ελπίζω να μην χτύπησες και να συνέλθεις γρήγορα απ'το σοκ.
Συμπάσχουσα είμαι και γνωρίζω!
Μην στεναχωριέσαι για το τουτου..θα φτιαχτει....
Οσο για τον οδηγό του truck νομίζω οτι τους κάνουν ειδική εκπαίδευση πριν τους προσλάβουν στις 'οδικές βοήθειες' :-)
Κουραγιοφιλάκια

Katerina είπε...

Κουλεμανσόν σανσόν φασόν!
Αγαπημένε, περαστικά και μην στεναχωριέσαι! Με τόσους μαλάκες γκαζόκαυλους και πανηλίθιους οδηγούς στην Αθήνα (τουλάχιστον οι μισοί), αυτά συμβαίνουν... Μα τι ηλίθιος κόσμος υπάρχει!

sikia είπε...

Νανακουλίνι, εσύ να είσαι καλά και μη στεναχωριέσαι. Συμπάσχω γιατί κάτι παρόμοιο μου έτυχε και μένα στην Αθήνα, και ναι μεν έτσι γνώρισα το Σάκη με τον οποίο είχα σχέση για έξι μήνες, αλλά από την άλλη το σοκ της σύγκρουσης ήταν μεγάλο... Πολλά φιλάκια...

antilogos είπε...

παλι καλα που δεν εγινε ζημια ανεπανορθωτη...
οσο για τα τσογλανια που κυκλοφορουν τι να πει κανεισ,η περιβοητη ελληνικη μαγκια κ οποιον παρει ο χαρος...

alienlover είπε...

Καλέ μου είσαι ψύχραιμος και με χιούμορ κι αυτό μετράει! το τουτού σου θα γίνει γρήγορα καλά, γουόρυ νοτ.
τι βλάκας και ο ένας που σε έκανε να τρακάρεις και ο άλλος του συνεργείου. Άι στο καλό πια!

Lost είπε...

Nanako πάνω που έλεγα να βγάλω δίπλωμα και τώρα μου κόβεις τα φτερά!
Όχι τίποτ' άλλο ρε γμτ αλλά πλήρωσα ήδη και κάποια χρήματα..
Πάντως σήμερα στα συγκρουόμενα στο Allou τα πήγα περίφημα (αυτό είναι καλό ή κακό, τώρα)

loukoumaki είπε...

nanaki μου το ευχάριστο είναι ότι εσύ είσαι καλά όλα τα άλλα φτιάχνουν! Και αν πονάνε λιγάκι τα κοκαλάκια σου αύριο πάρε ένα mesulid :)
Τα περαστικά μου στην Μπουλού και στην τσέπη σου! Φιλάκια πάρα πολλά

An-Lu είπε...

Ωχ-ωχ-ωχ!
Κουράγιο και καλή ανάρρωση στη Μπουλού....

snikolas είπε...

Ο κάφρος που σου είπε πως έπρεπε να τον τρακάρεις, έπρεπε το κεφάλι του να τρακάρεις για να συνέλθει και να πάψει να λέει βλακείες.

Αφού είσαι καλά εσύ, τίποτα άλλο δεν έχει σημασία.

gelial είπε...

χαχαχα σώβρακο, δεν την έχω ξανακούσει την έκφραση
περαστικά φίλε

Katerina ante portas είπε...

Moυ συνέβη μια φορά..Μπαίνοντας στην Αθήνα με πολλή κίνηση, μετά το Σκαραμαγκά. Το τραγικό ήταν ότι με περιτριγύρισαν αμέσως γύφτοι και γυφτάκια που ξεφύτρωσαν από πουθενά. Ευτυχώς φάνηκε ένα περιπολικό και έγιναν καπνός!
Κάθε βράδυ όμως, για αρκετό καιρό, ξαναζούσα το συμβάν μόλις έπεφτα να κοιμηθώ..
Φίλε μου, έχεις αμέριστη τη συμπάθειά μου!

vasvoe είπε...

καλά ξεμπερδέματα με τη μπουλού και πάλι καλά, που εσύ δεν έπαθες τίποτα! το τουτού σου σε έσωσε.