Παρασκευή, Οκτωβρίου 13, 2006

Πρωινός εξευτελισμός

To αυτοκίνητο μου, τη Μπουλού, το παρκάρω στο πάρκινγκ της μαρίνας στη Ζέας. Την Τετάρτη το πρωί, μπήκα μέσα, έκανα όπισθεν και έφυγα χαρούμενος για τη δουλειά μου.
Χτες το πρωί, είχε μια ωραία συννεφιά και είχα αποφασίσει να ακούσω το playlist με τη Britney στη διαδρομή. Πάω να μπω χαρούμενος μέσα στη Μπουλού κι ακούω μια φωνή «Να σου πω, αρχηγέ!». Σε ένα κότερο ήταν τέσσερις κύριοι που το καθάριζαν, ηλικίας από 65 έως 67. Και μετά το ‘αρχηγέ’ ξεκίνησε ένας μαρτυρικός πεντάλεπτος δημόσιος εξευτελισμός. Κατά τα λεγόμενα τους, την Τετάρτη το πρωί ξεπαρκάροντας, γρατζούνισα το φτερό του διπλανού μου αυτοκινήτου. Αυτοί οι κύριοι προφανώς με είδαν που έφυγα και μου την είχαν στημένη. Τι αφιλότιμο με είπαν, τι ανεύθυνο, τι πως έχει γεμίσει ο κόσμος κωλόπαιδα που μπαίνουν σ’ ένα αυτοκίνητο και όποιον πάρει ο Χάρος, τι πως έχουν δώσει τις πινακίδες μου σ’ αυτόν που μ’ έψαχνε και θα πάει στην αστυνομία, τι πως αν γρουτζούνισω και τα δικά τους αυτοκίνητα θα μου κάνουν τη Μπουλού βίδες κλπ κλπ κλπ.
Το λαϊκό δικαστήριο κράτησε ένα ατελείωτο πεντάλεπτο. Η δική μου γλώσσα είχε δεθεί κόμπος και το μόνο που έλεγα ήταν «συγγνώμη δεν το είδα». Με κάποιο τρόπο μάζεψα τα ρημάδια μου και μπήκα στ’ αυτοκίνητο. Ήθελα να εξαφανιστώ και να πάρω τηλέφωνο τη μαμά μου! Φεύγοντας μου φώναξε ο εισαγγελέας «Δε μου λες ρε φίλε? Δικηγόρος είσαι?» Εκτός από καταγγελτικός ήταν και μέντιουμ. «Γιατρός, γιατρός» φώναξα κι έφυγα πριν προλάβουν να με ρωτήσουν τι συγγένεια έχω με τον Έλτον Τζον.
Για Μπρίτνευ, δεν το συζητώ. Μουσική έβαλα φτάνοντας στην Αγία Παρασκεύη κι αυτή ήταν Αρβανιτάκη. Τα βαριά της. Σε όλη τη διαδρομή μου’ρχόταν να βάλω τα κλάμματα. Ένιωθα πως είχα ζήσει την υπέρτατη ταπείνωση. Η μέρα μου ήταν officially ruined!
Φτάνοντας στη δουλειά άρχισα να λέω το πόνο μου σε όποιον έβρισκα: μοντέρ, σκηνοθέτες, συντάκτες, καθαρίστριες, σεκιούριτι, κομμώτριες. Δεν πέρασε πολύ ώρα προτού καταλάβω πως υπάρχει ένας άγραφος οδικός νόμος τον οποίο αγνοούσα. Αpparently, σε παρόμοιες περιστάσεις η απάντηση είναι μια: «Θα μου κλασεις τα’ αρχίδια ρε μαλάκα…άντε γαμήσου πρωί πρωί!». Δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι 23 από τους 24 έβαλαν τα γέλια ακούγοντας την ιστορία μου και έδωσαν ακριβώς την παραπάνω απάντηση. Το Πρόβατο, βέβαια, με ενημέρωσε πως υπάρχει και μια συνομωσία των στρέιτ ενάντια σε όμορφους, κουτσουπωτούς, νέους οδηγούς – αλλά δεν τον πολυπιστεύω γιατί παίρνει χάπια για την πίεση και καμιά φορά τον πειράζουν.
Η αλήθεια είναι πως ένιωσα καλύτερα. Το έκανα και δυό φορές πρόβα με παιδιά του προσωπικού και κάπως έφτιαξαν τα πράγματα. Αν και μετά ξαναδαιμονίστηκα γιατί σκέφτηκα πως οι τέσσερις ταπεινωτές μου ίσως και να γελάνε ακόμα που με ‘ψάρωσαν’ τόσο πολύ. Και είμαι σίγουρος πως με περιμένουν για να με ξυρίσουν και γουλί!

15 σχόλια:

provato είπε...

είσαι πολύ μεγάλο τέρας! δεν με πιστεύεις ε;

τηλεφωνώ ΤΩΡΑ στον ΣΥΣΗ (Σύλλογος Στρέιτ Ηλίθιων που τρομοκρατούν νέους gay οδηγούς) και δίνω στοιχεία ώστε την επόμενη φορά που θα γίνεις στόχος (σε 5 λεπτά δηλαδή) να είναι ακόμα πιο καίρια τα χτυπήματά τους!!!

και μην με πάρεις να σε παρηγορήσω!

γκρ γκρ γκρ γκρ γκρ!!!

loukoumaki είπε...

Ax nanako μου και εγώ έτσι την είχα πατήσει την πρώτη φορά! τώρα έμαθα και βγάζω γλώσσα 2 φορές το μπόι μου (1,53X2) Μην μασάς, την επόμενη φορά θα ξέρεις!! Άσε που όντος υπάρχει συνωμοσία ενάντια σε ότι όμορφο και τσουπωτό κυκλοφορεί!!!

enteka είπε...

πάμε το βράδι να τους χαράξουμε τα αυτοκίνητα;

€lisavet είπε...

Γι'αυτό δεν πιάνω τιμόνι εγώ! Τέτοια 5λεπτα θα μου τρων όλη τη μέρα!

nanakos είπε...

Enteka, ζω με την ελπίδα πως θα καθαρίσουν το σκάφος και μετά θα προχωρήσουν σε άλλο. Στη Βούλα εύχομαι. Αλλά αν τολμήσουν να μου ξαναπούν τίποτε και 'κλειδώσω' πάλι, θα σας πάρω τηλέφωνο να τους βρίσετε!

mitsakos είπε...

Έπρεπε να τους πεις: "εγκώ Σκοπιανό, ντεν γκαταλαβαίνει" και να φύγεις. Μάλλον ήθελαν να μείνει ελεύθερη η θέση για τα δικά τους αυτοκίνητα και σκέφτηκαν να σε τρομοκρατήσουν... μάλλον το πέτυχαν.

Αλλά, αναρωτιέμαι, μήπως πράγματι γρατζούνησες την ξένη λαμαρίνα?? χμμμ, για σκέψου τί χειρισμούς έκανες, να γεμίσει δημιουργικά η μέρα σου :-Ρ

nanakos είπε...

Η αλήθεια είναι, Μιτσάκο, πως δεν θυμάμαι. Σίγουρα δεν κοίταξα. Αλλά μπορεί και λιγάκι να το γρατζούνισα. Κατά λάθος. Καμιά φορά όταν κάνω όπισθεν μπερδεύω το δεξί με το αριστερό. Τα σέλινα με τα μαιντανά. Τα χλωρά με τα ξερά.
Και να το είχα κάνει εκείνη τη στιγμή είχα σαστίσει πολύ για να το θυμάμαι.

Katerina είπε...

Εγώ νομίζω πως πρέπει να πάμε με έναν κουβά πίσσα και δυό οκάδες στραγάλια και να αναδιακοσμήσουμε το κότερο. Ξέρεις, το βράδυ στα σκοτάδια με catsuits και γάντια φούρνου, για να μη μείνουν και τα αποτυπώματα. Και με μουσική υπόκρουση Φωτιά στα Σαββατόβραδααααα από το αμάξι. Μετά θα ξετσουτσουνωθούμε και θα τραβάμε φωτογραφίες. Πώς σου φαίνεται; Just a thought.

An-Lu είπε...

Όντως πολύ ψαρωτικό, αλλά αν όντως είχες κάνει κάτι τέτοιο γιατί περίμεναν 24 ώρες για να στην πουν; Μάλλον στημένο ήταν λόγω αυτού που είπε ο Μιτσάκος...

Ανώνυμος είπε...

ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ: Η βελτιωμένη version του “θα μου κλάσεις τα’ αρχίδια ρε μαλάκα» είναι το «θα μου τα κλάσεις όλα μαζί ή να τα μαντρώσω και να μου τα κλάσεις ένα-ένα»; Θα πρέπει απαραίτητα να συνοδεύεται και από ψαρωτικό ύφος και να γέρνει λίγο ο αριστερός (προσοχή όχι ο δεξιός) ώμος (κάτι σε Κούρκουλο). Προσοχή, την παραπάνω έκφραση δεν την φωνάζεις δυνατά, αλλά τόσο όσο ν’ ακουστεί. Το ψαρωτικό βλέμα γίνεται μονομιάς απαξιωτικό, γυρνάς την πλάτη ξεστομίζοντας «μουνάκια» και αποχωρείς! Αν δεν πιάσει το όλο παραπάνω και στραφούν απειλητικά εναντίον σου, φρόντισε να σπάσεις κάτι που κάνει θόρυβο (μπουκάλι, μπαμπρίζ, -όχι το τακούνι δεν κάνει θόρυβο-) και να το κρατήσεις στο χέρι με απειλητικό βλέμμα και φωνάζοντας (ναι, τώρα ήρθε η ώρα να φωνάξεις αλλιώς την έβαψες) «ελάτε, ελάτε να δούμε ποιον θα γαμήσω πρώτο!» Ελπίζω να βοήθησα.
Μεγαλειότατος.

Idάκι είπε...

Θράσος και πάσης Ελλάδος, Νανάκο μου. Μη μασάς. Τσουπωτός άνθρωπος και να σε ψαρώνουν, τς τς τς!

Φιλί.

nanakos είπε...

Oμολογώ πως η ιδέα της Κατερίνας με βάζει σε πειρασμό αλλά γενικά είμαι της φιλοσοφίας "στη βράση κολλάει το σίδερο" και όχι "η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται το καλοκαίρι".
Ωραίες επίσης ήταν και οι ιδέες του Ανώνυμου...μέχρι ενός σημείου. Από το "Ρόκι" και κάτω δεν ξέρω πως θα παιχτεί το έργο. Πάντως ευχαριστώ σας.

Sigmund_01 είπε...

Πετάς οτιδήποτε ψαρικό βρωμάει πάνω στο σκάφος και οι γλάροι αναλαμβάνουν τα υπόλοιπα! Αν δε τους πιάσει και κόψιμο, των γλάρων, ακόμη καλύτερα!

deadend mind είπε...

όπως και να 'χει, αφού ήταν τέσσερις, δεν έπρεπε καν να σε στριμώξουν έτσι όλοι μαζί. και δίκιο να είχαν, που λέει ο λόγος, έπρεπε να αφήσουν έναν να μιλήσει και οι άλλοι να σιωπήσουν. βέβαια αν ήταν ο καθένας μόνος του αμφιβάλλω αν θα είχε τόσο θάρρος. και βέβαια οι καλοί τρόποι για κάποιους τέτοιους τυπους ειναι ψιλά γράμματα.

nantia είπε...

ax vre sy kai gw menw apo panw apo tin marina zeas kai kserw poso dyskolo einai na vgeis apo kei!