Σάββατο, Δεκεμβρίου 31, 2005

Happy New Year, darling!



-"Happy New Year...Norma".

-"Happy New Year...darling!"















Bring out the old, bring in the new
A midnight wish to share with you
Your lips are warm, my head is light
Were we alive before tonight?

I don't need a crowded ballroom
Everything I want is here
If you're with me, next year will be
The perfect year

No need to hear the music play
Our eyes say all there is to say
The clock has struck
The die is cast, let's take a chance
Forget the past
I don't need a crowded ballroom
Everything I want is here
If you're with me, next year will be
The perfect year
I don't need a crowded ballroom
Everything I want is here
If you're with me, next year will be
The perfect year
It's New Year's Eve, and hopes are high
Dance one year in, kiss one good-bye
Another chance, another start
So many dreams to tease the heart
We don't need a crowded ballroom
Everything we want is here
And face to face, we will embrace
The perfect year
We don't need a crowded ballroom
Everything we want is here
And face to face, we shall embrace
The perfect year
Nα έχετε ΟΛΟΙ μια υπέροχη χρονιά!
Ο Νανάκος

Πέμπτη, Δεκεμβρίου 29, 2005

Κι εκεί που όλα πάνε στραβά...


γυρίζεις και με ρωτάς:

"Ποιός μου έκλεψε την Άγια Νύχτα;"

Ο φιόγκος στο λαιμό έγινε κόμπος. Κι άντε τώρα να τον κόψεις.

"Σημασία δεν έχει ποιός την έκλεψε αλλά ποιός θα τη φέρει πίσω" σου είπα.

Σχεδόν ψέμματα σου είπα χρονιάρες μέρες.

Σχεδόν.

Παρασκευή, Δεκεμβρίου 23, 2005

Home


Χθες βράδυ... κουβέντες ατελείωτες. Εκεί που λες πως επιτέλους ήρθε το πνεύμα των Χριστουγέννων και θα ανάψει για λίγο τα λαμπιόνια της διάθεσης σου ξαφνικά πέφτει η τάση. Και συνειδητοποιείς πως δίπλα σου υπάρχουν άνθρωποι που το φετινό τους δώρο ήταν μια αναπάντεχα κακή ανατροπή της ζωής τους.
Χθες βράδυ, η διάθεση μου άλλαξε και μέχρι αυτή την ώρα δεν έχω βρει το κέφι μου. Είχα σκοπό να 'ανεβάσω' χριστουγεννιάτικα τραγούδια αντί να γράφω αυτό το πόστ (που είναι ούτως ή άλλως εκτός του πνεύματος του μπλογκ μου) αλλά για την ώρα δεν μπορώ.
Δεν μπορώ γιατί ξέρω πως υπάρχουν άνθρωποι που φέτος τα Χριστούγεννα αντιμετωπίζουν πραγματικά προβλήματα. Όχι λεφτά, ούτε γκομενικά, ή επαγγελματικά. Πραγματικά προβλήματα. Φίλοι που η πραγματικότητα τους άλλαξε και πλέον αμφιβάλλουν γι' αυτούς που αγαπούσαν μια ζωή. Φίλοι που ξύπνησαν ένα πρωί και ξαφνικά η ζωή στο σπίτι τους είχε μετατραπεί σε ριάλιτι χειρίστης ποιότητας. Σιωπή, ψέμματα και χυδαιότητα. Και όλα όσα ακολουθούν.

Φέτος τα Χριστούγεννα δεν θέλω να πάω πουθενά. Θέλω να μείνω σπίτι με την οικογένεια μου. Σκέφτομαι ακόμα και να κοινηθώ στο πατρικό μου. Να μαγειρεύουμε, να γελάμε, να καυγαδίζουμε, να φτιάχνουμε καφέ και να χαριεντιζόμαστε με τον Λέννυ. Να τους κοιτάζω και να τους ευγνωμονώ που κοντεύω τα 30 και στις δύσκολες στιγμές μου ακόμα ψιθυρίζω πως "θέλω τη μαμά μου". Να τους ευχαριστώ που όλοι τους κοιτιούνται κατάματα χωρίς ενοχές, χωρίς ντροπή, χωρίς μυστικά. Να χαίρομαι που οι γονείς μου ακόμα δεν κάνουν βήμα ο ένας χωρίς τον άλλον, που κοιμούνται ακόμα στο ίδιο κρεβάτι αγκαλιά. Τι κι αν ακόμα πολλές φορές με αντιμετωπίζουν σαν 12χρονο; Σημασία έχει πως γι' αυτούς το πρώτο τους ραντεβού δεν έχει τελειώσει ακόμα.
Σημασία έχει ότι ξέρω πως όταν είναι μαζί, είναι μια χαρά και δεν βυθίζονται σε απελπιστκά δυστυχισμένες σιωπές.
Σημασία έχει πως στη ζωή τους δεν αισθάνονται πως θυσίασαν τη παραμικρή προσωπική τους επιθυμία αφού η μοναδική τους ανάγκη ήταν να αγαπιούνται και να αγαπούν τα παιδιά τους.
Σημασία έχει πως μ' έμαθαν πως το σπίτι είναι καταφύγιο και όχι ναρκοπέδιο.
Σημασία έχει πως πέρα από κόντρες και αντιπαραθέσεις κάθε φορά που τους κοιτάζω γεμίζω περηφάνια.
Και είμαι περήφανος που ποτέ δεν σκέφτηκα να ρίξω μαύρη πέτρα και να τους ξεχάσω. Είμαι περήφανος που ποτέ δεν τους είπα να κόψουν το λαιμό τους - δεν μ' ενδιαφέρουν. Είμαι περήφανος όχι γιατί δεν το είπα αλλά γιατί εκείνοι δεν με ανάγκασαν ποτέ να το διανοηθώ.
Στη ζωή μου ξέρω πως θα χάσω πολλές μάχες. Ξέρω όμως πως αν ποτέ σκεφτώ πως δεν έχω καμία ανάγκη την οικογένεια μου θα έχω χάσει τον πόλεμο. Και μπορώ να σας υπογράψω πως όσοι το λένε με ελαφρυά καρδιά και χωρίς δεύτερη σκέψη -δείγμα δήθεν δύναμης κι ανόητου ενήλικου απογαλακτισμού- εύχονται να ήταν αλλιώς τα πράγματα.
Φέτος τα Χριστούγεννα θέλω, όπως πάντα, να τα περάσω με τους γονείς μου. Γιατί μ' έμαθαν να λέω "σ' αγαπώ" και να κοιτώ κατάματα.

Καλά Χριστούγεννα σε όλους!

Τρίτη, Δεκεμβρίου 20, 2005




Αυτό είναι το Χριστουγεννιάτικο Νo 1 της Βρετανίας για φέτος και είναι υπέροχο. Ακούστε το.


JCB by Nizlopi

Δευτέρα, Δεκεμβρίου 19, 2005

Πείτε ένα ευχαριστώ


Αγαπημένε μου Άγιε Βασίλη,

θέλω να σ' ευχαριστήσω γιατί το 2005 μου έφερες πολλά απ' όσα σου ζήτησα.
Έφερες υγεία σε όλους τους ανθρώπους που αγαπάω. Έφερες χαρά και πολύ γέλιο. Κράτησες την υπόσχεση για ξενοιασιά και παιχνίδι. Έφερες ωραίες νότες, ωραίες εικόνες, ωραιές λέξεις. Όλα τα δύσκολα ξεπεράστηκαν εύκολα. Μου έφερες τον Lenny. Kαινούριους φίλους. Καλούς φίλους. Μεγάλους έρωτες δεν έφερες αλλά μένουν άλλες 12 μέρες οπότε, αισιοδοξώ! Σ' ευχαριστώ που και φέτος τα βράδυα ξυπνούσα μόνο για να ανοίξω το ψυγείο και όχι από τύψεις ή ενοχές. Σ' ευχαριστώ που τελειώνει η χρονιά χωρίς να γίνω πικρόχολος ή κυνικός.
Σ' ευχαριστώ πολύ και γι' αυτό δεν θα σου ζητήσω τίποτε καινούριο για τον επόμενο χρόνο. Μια από τα ίδια μου φτάνει και περισσεύει.

Καλό ταξίδι, Νανάκος.

Παρασκευή, Δεκεμβρίου 16, 2005

Με αφορμή τον Manifesto


Ο κυρ Μανιφέστος σήμερα δεν έχει πολλά κέφια. Σίγουρα δεν είναι ο μόνος! Λοιπόν διαβάστε και διαλέχτε:
1) Βάλτε για 5 λεπτά 'Μελωδία FM': αυτόματα καταλαβαίνετε πως η κατατονία είναι ένα παγκόσμιο φαινόμενο και 'σεις από τους τυχερούς που δεν είναι δεμένοι σε μια καρέκλα φορώντας ακουστικά με μόνη συντροφιά το πρόγραμμα του σταθμού!
2) Καθαρίστε τα ντουλάπια της κουζίνας: η μελαγχολία θα μετατραπεί σε εκνευρισμό ("Θεέ μου τι αχούρι!"), ο εκνευρισμός σε πείσμα ("θα το καθαρίσω το αχούρι") και το πείσμα σε χαμόγελο και περηφάνια ("παλατάκι το 'κανα το αχούρι!")
3) Ανέβα στη ταράτσα και πέτα μπαλόνια φουσκωμένα με νερό: το απόλυτο αντίδοτο!
4) Κάτσε έξω από μια τράπεζα, κάνε πως μιλάς στο κινητό και φώναζε πως σου έκοψαν το ΕΚΑΣ. Σήμερα λόγω συντάξεων οι τράπεζες είναι γεμάτες. Αν δεν το βρεις αστείο, δεν πειράζει! Ούτε και οι παπούδες θα το εκτιμήσουν!
5) Δες στο dvd το " Showgirls"!
6) Βάλε στη διαπασών τραγούδια με "λαλαλα/ νανανα/ ταμτουρου κλπ κλπ" ! Προσοχή: ΜΟΝΟ τέτοια τραγούδια. Ας είναι ηλίθια. Θα σε κάνουν να χαμογελάσεις!
7) Θυμήσου ευχάριστα πράγματα: την ΄Εφη Θώδη ντυμένη πάνκ, την κυρία Πατσιούρα να αφηγείται το βιασμό της ("το μόνο που θυμάμαι....εεεεε...λοιπόν, γύρω-γύρω μπάααανιο!"), τις δηλώσεις του Αντώναρου :-)
8) Σκέψου σύντομα ανέκδοτα: "διεθνής καριέρα", "η ΝΔ θα ξανακερδίσει τις εκλογές", "η Κανέλλη έκοψε το κάπνισμα" κλπ
9) Πέσε για ύπνο! Όταν ξυπνήσεις όλα θα είναι καλύτερα ΚΑΙ θα έχει αρχίσει η "Βέρα στο Δεξί".
10) Τηλεφώνησε ΜΟΝΟ σε αυτόν/ην που θα σε κάνει να χαμογελάσεις!
11) "Παρ'τη κούκλα σου και γέλα / η ζωή είναι μια τρέλλα".
Περαστικά σε όλους (μας!) :-) :-)