Πέμπτη, Αυγούστου 23, 2007
Τετάρτη, Αυγούστου 22, 2007
Wax on - Wax off
Έχω έναν παιδικό φίλο, τον Μάκη. Δεν τον λένε ακριβώς 'Μάκη' αλλά έτσι συστήνεται. Ο Μάκης, λοιπόν, είναι τριχωτός. Χέρια, πόδια, στήθος, πλάτη, νύχια, δόντια. Εδώ και πολλά καλοκαίρια, που λες, ο Μάκης δεν κάνει μπάνιο στη θάλασσα. Στην παραλία εμφανίζεται φανελωμένος και με φαρδυά βερμούδα. Δεν γδύνεται γιατί δεν θέλει να φανεί το εσωτερικό πουλόβερ. Ο ήλιος έχει χρόνια να τον δει. Κάνει μπάνιο λίο πριν τη δύση του ηλίου και μόνο σε απομονωμένες παραλίες που δεν υπάρχει ψυχή για να δει το ειδεχθές έγκλημα που φύτεψε η φύση στο σώμα του. Χθες βράδυ, μιλούσα με κάποιον που είναι εξίσου τριχωτός. Μου είπε, λοιπόν, πως φέτος δεν έκανε ούτε ένα μπάνιο στη θάλασσα γιατί ο κόσμος, λέει, κοιτάζει τις τρίχες του και σχολιάζει. Αμφότεροι οι προαναφερθέντες είναι γκέϊ.Δευτέρα, Αυγούστου 20, 2007
Guess who's back...

Κυριακή, Αυγούστου 12, 2007
Ο Λιλίκος, ο κινέζος ακροβάτης και το τέρας του Βόρνεο
Οι ωτασπίδες αποδείχθηκαν ανίσχυρες μπροστά στη λαίλαπα του βαθύ μου ύπνου με αποτέλεσμα ν’ ανοίγω τα μάτια μου κάποιες στιγμές μέσα στη νύχτα και να βλέπω τον Βασίλη στο μπαλκόνι ν’ ακούει Κώστα Καφάση και να είναι έτοιμος να πάρει τα μέτρα του γκρεμού.
Τον Ηλία τον έχει χτυπήσει η κουφαμάρα του συνταξιούχου και δεν έπαιρνε χαμπάρι. Για την ακρίβεια, ο Ηλίας ανέπνεε τόσο σιγανά που τα πρωινά, με τη βεβαιότητα πως αντί για τρεις θα επιστρέφαμε δύο, έψαχνα τη βαλίτσα του για να δω τί θα μπορούσα να πουλήσω.
Το πρόγραμμα των διακοπών ήταν σχετικά απλό: μαμ, κακά και νάνι. Και μπάνιο. Το Μεγανήσι, ευτυχώς για μας, δεν έχει και τίποτε σπουδαίο να δεις. Έχει υπέροχες παραλίες τις οποίες δεν μπορείς να πλησιάσεις χωρίς σκάφος και δυο μικρά χωριουδάκια που μοίαζουν με την Ιτέα του 1980 με τη διαφορά ότι αντί για Καλογιάννη και Ζανέτ Καπούγια, ακούγες Χατζηγιάννη και Τάμτα.
Ένα βράδυ, ο Ηλίας και ο Βασίλης αποπειράθηκαν να επισκεφθούν ένα από τα δυο μπαρ του νησιού με την ελπίδα ότι θα περνούσαν τη νύχτα τουλάχιστον 7 χιλιόμετρα μακριά από το κρεββάτι μου και με μια θηλυκή συντροφιά που θα ήταν λιγότερη τριχωτή και με οριακά μεγαλύτερο στήθος από το δικό μου. Για να καταλάβεις το αξιόμαχο του σύγχρονου Greek lover σου παραθέτω τον διάλογο που ακολούθουσε σχεδόν μιάμιση ώρα αργότερα.
Νανάκος: «Πως περάσατε?»
Βασίλης: «Καλά ήταν. Είχε πολλή αθερίνα (σ.σ. κοπελίτσες)»
Νανάκος: «Γαμήσατε?»
Ηλίας: «Όχι αλλά είχε...»
Νανάκος: «Χουφτώσατε?»
Βασίλης: «Όχι, ρε μαλάκα αλλά....»
Νανάκος: «Φλερτάρατε?»
Ηλίας: «Όχι, όμως είχε...»
Νανάκος: «Κατάλαβα...καληνύχτα»
Βασίλης: «Έπρεπε να δεις μια αδερφή που καθόταν στο μπαρ»
Νανάκος: « Αν θέλατε να χαζέψετε μια αδερφή δεν καταλαβαίνω γιατί τρέχατε στα κατσάβραχα μες στην άγρια νύχτα και θα καθόσασταν εδώ?»
Ακολουθήσαμε τη γραμμή "είμαστε -διακοπές- και- ο- καθένας- κάνει- ό,τι- γουστάρει". Ξυπνούσαμε, τρώγαμε, κοιμόμασταν για λίγο, κολυμπούσαμε, ξανακοιμόμασταν και το βράδυ τρώγαμε και ξανακοιμόμασταν. Το αρχικό σχέδιο, βέβαια, ήταν να αποτοξινουθούμε από τις κακές μας συνήθειες: εγώ από το φαγητό, ο Βασίλης από τις μπύρες και ο Ηλίας από το σύνδρομο καταδίωξης που έχει με κάθε πιθανή ασθένεια. Το σχέδιο όμως αυτό πήγε στα κομμάτια το πρώτο βράδυ όταν ο πιο αδύναμος κρίκος της ομάδας (εγώ, σε περίπτωση που δεν το κατάλαβες) είδε το βραδυνό μενού και ήθελε να δοκιμάσει όλα τα πιάτα. Έτσι λοιπόν, ο Ηλίας έπαθε τη μέση του κι ένα βαβά στο πόδι, ο Βασίλης πρόδωσε τις μπύρες κι αγκάλιασε τρυφερά το τζιν τόνικ του κι εγώ εμφανιζόμουν σαν τη μαγική εικόνα μπροστά σε κάθε σερβιτόρο που μετέφερε ένα πιάτο φαί.
Τα θέματα συζήτησης ήταν, κατά βάση, βαρυά αντρικά: γκόμενες, ο Ολυμπιακός που χρειάζεται καινούριο κεντρικό αμυντικό (στόπερ λέγεται!) και πολύ gross λεπτομέρειες για το περιεχόμενο της λεκάνης. Γελάσαμε πάρα πολύ και χαλαρώσαμε. Πάντα χαλαρώνεις όταν είσαι με τους ανθρώπους που αγαπάς κι εμπιστεύεσαι. Το ωραιότερο σε τέτοιου είδους διακοπές είναι πως δεν ακούς, αλλά ούτε και ρωτάς, κανένα 'γιατί?'. Μάλλον γιατί καταλαβαίνεις πως η απόλαυση της εκδρομής είναι, σε μεγάλο βαθμό, η ευχαρίστηση της παρέας σου.
Η εκδρομή κανονίστηκε χωρίς να το πολυσκεφτούμε και δεν μας απασχόλεισαι το αν θα ανεχόμασταν, έστω και για τρεις μέρες, τη διαρκή παρουσία ο ένας του άλλου. Τελικά, με τους ανθρώπους που γνωρίζεις πάνω από 20 χρόνια δεν τίθεται θέμα ανοχής. Υπάρχει μόνο η ασφάλεια πως είσαι μαζί τους και την επόμενη μέρα θα ξυπνήσεις μαζί τους. Έστω κι αν το επόμενο πρωί τιναχτείς στις 07:30 από το ξυπνητήρι κι ακούσεις μέσα στον ύπνο σου τον Βασίλη να λέει: "Δεν το πιστεύω, ρε μαλάκα! Ο χοντρός έβαλε ξυπνητήρι για να πάει να φάει!"
Ήταν τρεις υπέροχες μέρες. Και τελικά είναι αλήθεια πως δεν έχει σημασία πόσο όμορφο είναι το μέρος που πηγαίνεις αλλά πόσο αγαπάς την παρέα σου. Χώρις γκρίνιες, χωρίς καυγάδες, χωρίς παραξενιές λες και ο καθένας μας είχε φέρει μαζί τον καλύτερο εαυτό του. Έστω κι αν δεν με άφηναν να κυκλοφορώ με τα αγαπημένα μου παπουτσάκια μετά τη δύση του ηλίου!
Η επισυτοφή από το Μεγανήσι στο Γαλαξείδι διήρκεσε, λόγω κίνησης, περίπου 6,5 ώρες. Προσωπικά, κόντεψα να φάω τους υαλοκαθαριστήρες από τα νεύρα μου. Το μόνο που με συγκρατούσε ήταν πως στο τέλος του ταξιδιού με περίμεναν με λαχτάρα κι άλλα αγαπημένα
πρόσωπα!
Τρίτη, Αυγούστου 07, 2007
Εκ της Διευθύνσεως
Πριν λίγες ώρες φτάσαμε με τον Ηλία και τον Βασιλάκη στο Μεγανήσι.Παρασκευή, Αυγούστου 03, 2007
Summertiiiiiime
Αν φύγετε για διακοπές πετάξτε τις πατάτες που έχετε στο ντουλάπι γιατί σαπίζουν εύκολα και όταν επιστρέψετε αντί για το σπίτι θα νομίζετε πως μπήκατε στον εφιάλτη στο δρόμο με τους βόθρους.
Μην πετάτε στις παραλίες αποτσίγαρα που δεν έχετε σβήσει. Μερικοί από εμάς περπατούν ξυπόλυτοι στην άμμο και οι πατούσες μας δεν είναι σκυλίσιες.
Στα θερινά σινεμά, να παίρνετε μαζί σας αντικουνουπικά φιδάκια: είναι χρήσιμα και σας αφοπλίζουν χαριτωμένα όσους θέλουν να σας βρίσουν επειδή μιλάτε συνέχεια κατά τη διάρκεια της ταινίας.
Να θυμάστε πως μεγαλύτερο κλισέ από τους καλοκαιρινούς έρωτες είναι τα καλοκαιρινά διαζύγια και χωρισμοί γενικότερα.
Ρακέτες και 'παρτά' μαγιό για τους άνδρες απαγορεύονται στις παραλίες. Όπως επίσης απαγορεύεται όταν είστε ζευγάρι να παίζετε σκράμπλ στη παραλία!
Γενικά, φροντίστε να είστε χαρούμενοι και να δροσιστείτε! Γελάστε, χορέψτε, παίξτε κι κάντε τρέλλες. Ακόμα και αν μείνετε στην Αθήνα, η άδεια πόλη είναι γεμάτη ευκαιρίες για χαλάρωση και ηρεμία.
Σας αφήνω, προς το παρόν, με μια πολύ δροσερή είκονα κι ελπίζω να περάσετε όμορφα. Σημάσια άλλωστε, όπως καλώς γνωρίζετε, δεν έχει που βρισκόμαστε αλλά ποιούς έχουμε κοντά μας!
Τετάρτη, Αυγούστου 01, 2007
Αύγουστο μήνα στην Αθήνα
